अबोल कोपऱ्यात बोलू पहायच्या सुरकुत्या.
दिवसातून अर्धी चौतकोर मागू पहायच्या सुरकुत्या.
अबोल होऊन कधी काही सांगू पहायच्या सुरकुत्या.
कुठे कुठे पाळण्याची दोरी हलवत बसायच्या सुरकुत्या.
लहान लहान लेकरांना झुल्यात झुलवत बसायच्या सुरकुत्या.
... एकदा सुरकुत्या मरून गेल्या.
काहींना वाटलं कटकट गेली.
काहींना सुरकुत्याच काहीच नव्हतं जाणयेणं.
काहींच्या तर आयुष्याचा भाग असतात सुरकुत्या.
-रेखा उत्तमराव राऊत
No comments:
Post a Comment