दिवाळी

भर हंगामात काय,

दिवाळीचे येणे ||

घरी आवक धनाची,

हाय मजूराचे देणे ||

-रेखा उत्तमराव राऊत 

देशभक्तीगीत

  

~हा देश माझा~

___________________________________

रंग शांतीचे संमृद्धीचे अन

शौर्याचे अंगी लेवीतो देश माझा||

विविधतेत नटलेला

क्रांतीयज्ञात तपलेला हा देश माझा ||

हा देश माझा |हा देश माझा देश माझा ||धृ °||

गाते भूपाळीचे गाणे वनमाळी|

देते पिकवून मोती माती काळी|

काळ्या मातीचा,शूरवीरांचा 

आपुलकीच्या नात्यांचा हा देश माझा |

हा देश माझा |हा देश माझा |हा देश माझा ||1||

ओसरीवरी सांगते गोष्टी

जुन्या पुरानाच्या आजी |

चवदार सयंपाक करते

लई वं बाई आई माझी |

गोरगरिबांचा कष्टकऱ्यांचा

 शेतकरी बापाचा हा देश माझा ||

हा देश माझा |हा देश माझा |हा देश माझा ||2||

शाहू फुलेंचा हा देश माझा|

बाबासाहेबांचा हा देश माझा|

शिवरायांचा हा देश माझा|

सावित्रीच्या लेकींचा हा देश माझा ||

हा देश माझा |हा देश माझा |हा देश माझा ||3||

हो ss हो ss हो ss हो हो हो

आ ss आ ss आ ss

आ sss आ आ आ sss

जंगलात राहते करते रक्षण वनराईचे|

आम्ही वनवासी हो लेकरं भुमाईचे |

 रान वने वृक्षवल्लीचा हा देश माझा |

बिरसा,शामादादा, दुर्गावतीचा हा देश |

हा देश माझा |हा देश माझा |हा देश माझा ||4||

हिंदू मुस्लिम शीख इसाई

 सगळे आहो भाऊ भाऊ |

एकजुटीने मिळुनमिसळून

सुख समृद्धीने इथे राहू |

डोंगर दऱ्या नदी समुद्र

उंच उंच हिमालयाचा हा देश माझा ||

हा देश माझा |हा देश माझा |हा देश माझा ||5||

-रेखा उत्तमराव राऊत

(विदर्भ एक्सप्रेस )

मु. खंडणी

ता. मारेगाव

जि. यवतमाळ

पोस्ट. म्हैसदोडका

____________________________________

दर्द

दर्दोने हमे माशुक बना लिया

अब क्या हमने खुशिसे रिश्ता निभाना सिखा है 

देशभक्ती गीत

      दिशादिशांना चैतन्याची

     ऋतुकुसुमांची मंदियाळी||

     प्राणापरी प्रिय आम्हाला

     भारतभूची माती काळी ||धृ °||

      रंग शांतीचे शौर्याचे अन

   समृद्धीचे ध्वजात आहे नटलेले |

  हिंदू मुस्लिम शीख इसाई सोड गड्या

   रकत मास एकची आता पटलेले|

या मातृभूमीची आता पायधूळ लावू दे भाळी ||

काळ्या आईची लेकरं

घाम गाळला कष्टाने, शेत फुले माळावर. घडे नशीब आमचे, नांगराच्या फाळावर.

राधा

एक एक मीरा |एक एक कृष्णा ||

एक एक कृष्णाची|एक मी राधा ||धृ °||

एक एक रुक्मिणी|एक अर्धांगणी ||

एक अर्धांगणी नं मी |प्रेमाचा गंध साधा ||

.........यापुढे काही सुचलं नाही |

     -रेखा उत्तमराव राऊत

        (विदर्भ एक्सप्रेस )

       समाजमनाची सफर 

आनंद

आनंद म्हणजे काय आपल्या आनंदात आपली माणसं आपल्या सोबत असणे नाहीतर दुःखात किंवा वाईट काळात आपण परक्याच्याही लाता खाऊ शकतो.

               -रेखा उत्तमराव राऊत

सावित्री

          दावणीला बांधलेले लाखे धवरे बैल आहे.का उगा मोकाट जावे दावे कुठे सैल आहे. अज्ञानी अडाणी रुपी माणसाला अनिष्ट रूढीची परंपरेची दावण तोडून कसं मुक्त होता येईल. तो तिला जसाच्या तसा स्वीकारेल. पिढ्यान पिढ्या तो जोपासतच राहणार. या दुष्ट प्रथा त्यांना न जुमानता स्त्री शिक्षणासाठी समाजाचा रोगलोभ पत्कारणारी सावित्री. ज्योतिबा स्वर्गवासी झाल्यानंतर ही सत्यशोधक समाजाची धुरा नेटानं सुरु ठेवणारी सावित्री. अरे आली होती कोरोनासारखीच एक महामारी तिच्या काळात नाव होतं तीच प्लेग. त्या प्लेग मधी जन्मानसाची सेवा करता करता मेली बिचारी. ती. तीच सावित्री जी या भामट्या जगाच्या तावडीत आली नाही.

             हो तीच सावित्री जी डोक्यावर पदर घेऊन मुलींना शाळा शिकवाले जायची. हातातल्या झोऱ्यामधी एक लुगळं जास्तीच घेऊन. का? तर या अडाण्या समाजाले काय माहित होतं ती शिक्षणाचं चांगलं काम करायला जाते आहे. ती दगड मारायची शेण मारायची सावित्री फक्त एवढं म्हणायची तुम्ही मारलेले शेण दगड मला फुलासारखे वाटतात;कारण मी समजघडवण्याचं एक चांगलं काम करत आहे. पानांफूल्यावर शिकली ती समाजाची उद्धाकर्ती झाली ;आणि जिच्यामुळं लिहायला वाचायला शिकली मी त्याच्यासाठी दोन शब्द लिहू नये तर लेखणी माझी व्यर्थ आहे.

    कु. रेखा उत्तमराव राऊत

🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌸🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿