Vidharbha express: साप्तहिक आत्मबल

लेखाचे नाव :

घे घे म्हणत घात आली.

एक असतो नमुना आठ आणि एक असतो सातबारा. आठ चे महत्व राहण्यासाठी आसऱ्याला जागा आणि अडोशाला छत देणारा नमुना आठ. त्यासोबतच पोटाची खळगी भरण्यासाठी शेतकऱ्याची नामी इस्टेट म्हणजे सातबारा. आजच्या परिस्थितीत ज्याच्या नावी सातबारा आहे काही नाही पण कुटकाभर जमिनीचा मालक म्हणून पटवारी आधी जमीन मालकाला विचारतो.तर अशीच एक सातबाराऱ्याची गोष्ट आता इथं व्यक्त करीत आहे.आज बँकेत जाऊन आलेली. भक्कम गर्दी होती. कुणी पैसे काढत होते टाकत होते. तसे पाहता मध्यवर्ती सरकारी बँकेत पैसे जमा करणाऱ्यांच्या तुलनेत पैसे काढणारे तर संख्येने जास्तच असतात. आंधळे, लंगडे, लुळे, पांगळे सर्व अपंग लोकं ही महिन्याला मिळणारी रक्कम उचलायला येतात. इथं निराधार उचलतात असं सगळं सोबतच मध्यवर्ती बँक म्हणजे शेतकऱ्याची बँक असं मला लहानपनापासुन वाटायचं ;कारण या बँकेत सगळेच शेतकरी लोकं बँक उचलतात. लाल्या उचलतात. त्त्यांना बोन्ड अळी इथूनच मिळते.माझ्या बाजूला एक आजोबा उभे होते. बँकेच्या पुस्तकाची झुरी प्रत घेऊन कुठल्यातरी आशेवर तिथं आलेली असणार एवढं खरं.

काही वर्षांपूर्वी पाचसहा भावांनी वावर विकून खाल्लं आज त्याच्या लेकरांना दुसऱ्याच्या शेतात मरमर करावी लागतेय. काही जण शेत असून शेती करत नाही जमीन पडीत ठेवतात किंव्हा स्वतःला शेती करण्याजोगे असून वावर ठेक्यान देतात काय म्हणावं आता म्हणून ही मंडळी सहजच म्हणून जातात ही "अरे आम्हाला असतं वावर तर आम्ही ही गैरसोय केलीच नसती पण काय करते नाईलाज आहे. मला तरी वाटत शेती विकून सगळं नोकरी मिळण्याच्या कारणावरून किंवा अन्य कारणावरून शेतीच ठोबर तरी करू बसणं म्हणजे आजच्या परिस्थितीत चुकीच असणारच . शेती हा निसर्गाच्या मर्जीतला खेळ जरी असला तरी केलेल्या घामाइतकं भुई देतेच देते;म्हणूनच उभं रहायला जमीन आहे म्हणून काळ्या आईची सेवा करणारा आपला शेतकरी कधीतरी पूर्णतः सुखी व्हावा शेतकऱ्याच्या लेकरांना एवढं स्वप्न असतं.

*~पेरणी* ~